L’operacion militara menada pels Estats Units en Veneçuèla lo 3 de genièr passat, dins la quala raubèron lo president Nicolás Maduro, s’inscriu dins un encastre ideologic fòrça mai larg bastit pel govèrn de Donald Trump aquestes meses, segon qualques analistas e centres d’estudi internacionals.

Aquel encastre combina tres elements centrals: l’adopcion oficiala de la teoria racista e conspiracionista del “Grand Remplaçament” formulada per l’escrivan francés Renaud Camus, una estrategia de destabilizacion de l’Union Europèa e la formulacion d’una nòva doctrina d’intervencion imperiala dins l’emisfèri occidental. Lo document d’estrategia de seguretat nacionala publicat en novembre de 2025 repren un vocabulari fòrça pròche de l’extrèma drecha europèa, evocant un supausat «anientament civilizacional» del continent europèu ligat a l’immigracion e a la descreissença de la natalitat. Segon Defense One, un borrolhon filtrat del document especifica que los Estats Units aurián de trabalhar mai estrechament amb Itàlia, Àustria, Polonha e Ongria «amb la tòca de los alonhar de l’Union Europèa».

Segon Politico, los Estats Units an ofèrt a Ongria un «bloquièr financièr» de 20 miliards de dolars, similar a aquel concedit a l’Argentina de Javier Milei. L’economia ongresa es en dificultat e la Comission Europèa gèla de fonzes importants pel chepic sieu a prepaus de l’estat de drech dins lo país.

Mentretant, Washington a multiplicat los senhals de sosten als partits d’extrèma drecha europèus e als govèrns mai critics amb Brussèlas, amb la mira declarada de fragilizar las institucions de l’UE. Parallèlament, l’administracion Trump a establit un “corollari Trump” a la doctrina Monroe, que justifica una intervencion dirècta dels Estats Units en America latina per i restablir lor preeminéncia estrategica.

Las declaracions de Trump après l’operacion en Veneçuèla, ont afirmèt que los Estats Units governarián lo país pendent la “transicion”, confirman aquela orientacion. Segon d’especialistas, la combinason d’aqueles tres elements constituís una rompedura prigonda amb l’òrdre internacional establit après la Segonda Guèrra Mondiala e representa una menaça dirècta pels dreches umans e las institucions democraticas a l’escala mondiala.

Stephen Miller, lo conselhièr de seguretat nacionala dels Estats Units, es considerat coma l’arquitècte ideologic d’aquel vejaire. Segon la revista Le Grand Continent, Miller defend que «pauc après la Segonda Guèrra Mondiala, l’Occident desmantelèt sos empèris e colònias e comencèt d’enviar de somas colossalas d’ajuda finançada pels contribuidors a aqueles ancians territòris (e mai se los aviá ja faches fòrça mai rics e mai prospèrs)».

Aquel discors fa resson a las criticas que l’extrèma drecha formula pertot, tanben en Occitània, contra las politicas de cooperacion internacionala. E l’acompanha amb la tèsi que, coma consequéncia de tot aquò, «l’Occident a dobèrt sas frontièras, dins una mena de colonizacion inversada».